Στα Μυστικά του Βάλτου - Πηνελόπη Δέλτα - Κεφάλαιο ΣΤ'

2014-07-13 22:16

Ο Άγρας κοίταζε τον Γιωβάν, τρίβοντας συλλογισμένα το σαγόνι του. Τα μαύρα μάτια του παιδιού δεν άφηναν τα δικά του. Μεμιάς αποφάσισε ο Αρχηγός. Ανορθώθηκε, πήρε το σταυρό από τα χέρια του Αποστόλη και σιμώνοντας το μικρό, του πέρασε το σπάγκο στο λαιμό.

- Καταλαβαίνεις ελληνικά; τον ρώτησε.

Ο μικρός κοκκίνισε.

- Καταλαβαίνω, αποκρίθηκε.

- Ξέρεις πού πέφτει το Τσέκρι, μια σκάλα...

- Το ξέρω, διέκοψε ο Γιωβάν.

- Είναι μακριά πολύ... και δεν μπορώ να σου δώσω πλάβα... Ο Γιωβάν σήκωσε τον ώμο του, μα δε μίλησε.

- Μπορεί όμως να σε συνοδεύσει... (γύρισε κατά ένα χωρικό μεσόκοπο και ηλιοκαμένο, τον μόνο έξω από το σώμα του που κράτησε στη σύσκεψη)... Μπορεί να σε συνοδεύσει ο Θεόδωρος, που είναι από το Πλατύ... Τον διέκοψε ο Γιωβάν:

- Δεν έχω ανάγκη, είπε αργά, γυρεύοντας τις ελληνικές του λέξεις. Ξέρω το δρόμο, θα πάγω πιο γρήγορα μόνος. Βγάλε με μόνο στην ξηρά...


Για να ακούσετε το Κεφάλαιο ΣΤ' πατήστε εδώ.


Για να αγοράσετε το τυπωμένο βιβλίο σε σούπερ τιμή μπείτε εδώ και πατήστε στην "Αναζήτηση" τον τίτλο του βιβλίου.