Έγκλημα και Τιμωρία - Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι - Μέρος 4ο - Κεφάλαιο 2

2014-12-12 14:13

"Φτάνει μητέρα, φτάνει σε παρακαλώ", είπε η Αβντότια Ρομάνοβνα. Πιοτρ Πετρόβιτς, κάντε μας τη χάρη να φύγετε..."

"Φεύγω, όμως θέλω να σας πω μια τελευταία λέξη", είπε μη μπορώντας πια να κρατηθεί. "Η μητέρα σας φαίνεται πως ξέχασε τελείως ότι απεφάσισα να σας παντρευτώ σε μια στιγμή που η υπόληψίς σας είχε κηλιδωθεί από τας φήμας που κυκλοφορούσαν εις βάρος σας εις όλην την περιοχήν. Περιφρόνησα τότε προς χάριν σας την κοινήν γνώμην και αποκατέστησα την τιμήν σας. Είχον λοιπόν κάθε δικαίωμα να υπολογίζω εις μίαν ανταμοιβήν εκ μέρους σας και μάλιστα ν' απαιτώ μίαν ευγνωμοσύνην...Αλλά μόνον αυτή τη στιγμή άνοιξαν τα μάτια μου. Τώρα μόνον βλέπω ότι ήτο απερισκεψία εκ μέρους μου ν' αγνοήσω τας φήμας που εκυκλοφόρουν δημοσίως".

"Αυτός πάει φιρί - φιρί να του ανοίξω το κεφάλι!", ούρλιαξε ο Ραζουμίχιν και πετάχτηκε από τη θέση του έτοιμος να πιαστεί στα χέρια.

"Είσαστε άνθρωπος σιχαμένος και κακός", είπε η Ντούνια.

"Μη λες λέξη! Μην κουνηθείς καθόλου!", φώναξε ο Ρασκόλνικωφ συγκρατώντας τον Ραζουμίχιν. Έπειτα πήγε πολύ κοντά στον Λούζιν, κάτω από τη μύτη του σχεδόν και του λέει με σιγανή φωνή, αλλά πολύ ξεκάθαρα:

"Πήγαινε έξω, σε παρακαλώ, και μην ανοίξεις πια το στόμα σου γιατί αλλιώς...".


Για να ακούσετε το 2ο Κεφάλαιο του 4ου Μέρους πατήστε εδώ.


Για να αγοράσετε το τυπωμένο βιβλίο σε σούπερ τιμή μπείτε εδώ και πατήστε στην "Αναζήτηση" τον τίτλο του βιβλίου.